Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

~

Ζήτησε να καλύψει τον χώρο. Το φως να υπονοείται

ψίθυρος είναι
έφυγε

σκόνη απούσα
πλέει


Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

~

είναι νύχτα
μπορώ

τα περισσότερα λόγια
ήδη έφυγαν

μέσα εκεί
είχε πλεγμένους κήπους


Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

~

Επανάκαμψη, μονοσέλιδη αμυχή σαν κήτος, όλα συμμορφωνόμενα στη ρίζα της ματαίωσης. Στη δίνη των νερών και των απότοκων στεριών τα γελια και οι άνθρωποι έφυγαν. Ξεφτισμένοι γονείς σείονται στις εκδορές των δέντρων. 

τα σπήλαια
τα σπήλαια

και όμως δεν προσπαθεί

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

~

στην πολυποίκιλη αυλή
κάτι θα στάξει
θα φύγω και εγώ μετά
και θα ακούσω το τέχνασμα
σταδιακά θα το εφαρμόσω 
σττη μνήμη 
και στην έλλειψη των χεριών
αυτή η απουσία
ίσως 
να περιθάλπει

 

Σάββατο, 2 Ιουλίου 2016

~

για το ψυχρό δωμάτιο, το κενό, το φλέγον
αυτό που δεν αφήνει 
ν' ακουμπήσει το γνώριμο
σκιά
πέπλο που είναι
πέπλο που φέρει
την ανάσα
οι πόνοι στη βουβωνική χώρα
είναι κενοί

άκριτος
παραδομένος



Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

~

τα λόγια των ψαράδων 
έρχονται μέσα από μια στοά
οι σκιερές αναμνήσεις 
ακροβατούν σ'αυτό που μένει στο δέρμα
μια άχνα
ένα δεμένο ξόρκι
επιδιώκει
ίδια 
φωνή


Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

~

δεν ξέρω γιατί
η φωνή του μου φάνηκε γνώριμη
ούτε η απόσταση 
που καλύπτεται από αμήχανα γέλια
όλη η παιδικότητα 
σε μια αμήχανη κραυγή

κεχριμπάρια

πλησιάζει ο άνθρωπος
πλησιάζει
η δίνη υπνώνει
ήταν λιακάδα
απόκοσμη